Zabiegi towarzyszące zdobyciu wymarzonej pracy sprowadzają się do jednego - napisania takiego CV, które byłoby w stanie przekonać przyszłego pracodawcę do zatrudnienia nas.

CV napisane doskonale

Zabiegi towarzyszące zdobyciu wymarzonej pracy sprowadzają się do jednego - napisania takiego CV, które byłoby w stanie przekonać przyszłego pracodawcę do zatrudnienia nas.

Forma i treść przesłanego życiorysu stanowią dla pracodawcy jedyną informację o kandydacie ubiegającym się o pracę. Właśnie na podstawie otrzymanego CV pracodawca decyduje, czy osoba starająca się o angaż spełnia jego oczekiwania. Reżyseria zawartości własnego CV to jedyny element procesu rekrutacji, nad którym kandydat ma całkowitą kontrolę. Dlatego tak istotne jest, aby końcowy rezultat był jak najlepszy.

Coraz ważniejsze pierwsze wrażenie

Przekonanie, że pracodawca zatrudnia na podstawie wyglądu a nie zawartości CV, jest oczywiście niedorzeczne. Jednak należy pamiętać, że estetyka wykonania życiorysu może mieć niekiedy decydujące znaczenie. Liczy się ona tym bardziej, gdy pracodawca otrzymuje dziesiątki, a niekiedy nawet setki podań, i z tej grupy musi wybrać zaledwie kilka, które przeczyta. Z tej przyczyny wiele podań zostaje odrzuconych, jeszcze przed ich przeczytaniem.
Należy dołożyć wszelkich starań, aby napisane CV zdecydowanie wyróżniało się spośród innych.
Należy zwrócić uwagę na kilka szczegółów . Każdy życiorys powinien zostać sporządzony na białym, jak najlepszej jakości papierze formatu A4, a jego zawartość winna mieścić się na jednej stronie. Niemalże standardem stało się już pisanie tego typu dokumentów przy użyciu komputera. W przypadku, gdy go nie posiadamy, lepiej jest zwrócić się o pomoc do kogoś, kto posiada komputer, niż decydować się na pisanie ręczne. CV napisane komputerowo robi zwykle lepsze wrażenie. Nie należy stosować tzw. justowania tekstu, gdyż sprawia wrażenie CV napisanego taśmowo. Znacznie lepiej wygląda w tym wypadku dokument, którego tekst wyrównano do lewego marginesu. Istotne jest stosowanie i właściwe rozmieszczanie nagłówków, podkreśleń czy pogrubień, tak aby sprawiały estetyczne wrażenie i ułatwiały czytanie. Należy przy tym pamiętać o wielkości marginesów. Większość drukowanych dokumentów posiada dolny margines większy od pozostałych. Znacznie lepiej prezentuje się tekst, opatrzony marginesami jednakowej wielkości.
Niedopuszczalne jest wysyłanie CV wydrukowanego niewyraźnie. Należy zadbać o to, aby cały tekst był czytelny. To samo dotyczy załączanych fotografii.
W przypadku ich drukowania, należy również użyć takich ustawień, które zagwarantują idealną jakość. Jeśli efekt nie spełnia oczekiwań, raczej należy zdecydować się na dołączenie aktualnego, dobrej jakości, najlepiej czarno-białego zdjęcia.
Tylko życiorys pozbawiony błędów jest w stanie zwiększyć przewagę nad innymi kandydatami.

Struktura i zawartość CV

Istnieją pewne przyjęte normy i oczekiwania, odnośnie struktury życiorysu. Kolejność zawartych informacji powinna być tak skonstruowana, aby przekonała potencjalnego pracodawcę, że warto spotkać się z kandydatem.
Najbardziej preferowaną przez środowiska doradztwa personalnego strukturą jest tzw. struktura tradycyjna (zwana również nagrobkową) według której, zawarte informacje przedstawiane są w następującej kolejności:

• dane personalne (imię, nazwisko, adres, numer telefonu, data urodzenia, stan cywilny, narodowość),
• wykształcenie (nazwy szkół, uczelni, miasto, wydział, kierunek, specjalizacja, tytuł pracy dyplomowej, wyróżnienia, nagrody),
• przebieg pracy zawodowej (nazwa firmy, miejsce, stanowisko, zakres obowiązków, osiągnięcia zawodowe),
• kwalifikacje zawodowe (kursy, szkolenia),
• zainteresowania (np.: szachy, brydż, rozwiązywanie krzyżówek, sporty ekstremalne itp.)
• umiejętności dodatkowe (języki, komputer, prawo jazdy).

Każdy życiorys powinien być opracowany w taki sposób, aby jak najbardziej służył kandydatowi. W tym celu należy znaleźć taką formę zaprezentowania się, aby ukazać własną osobę oraz zdolności i umiejętności w jak najlepszym świetle. Najważniejsze dla pracodawcy jest to, jak sprawnie dana osoba będzie radziła sobie z powierzonymi zadaniami. Liczą się przede wszystkim umiejętności i doświadczenie, mniej wiek czy hobby.
Sporządzając CV należy kierować się dużą elastycznością. Niektóre informacje mogą wręcz zmniejszyć szanse kandydata na otrzymanie angażu. Przykładem może być sytuacja, kiedy kandydat nie posiada właściwego wykształcenia, a mimo to piastował już w swej karierze kierownicze stanowiska, dzięki wielkiemu zaangażowaniu i determinacji. W takiej sytuacji najlepiej pominąć punkt zatytułowany w życiorysie wykształcenie, gdyż w tym przypadku ujawnianie wykształcenia, może przyczynić się do odrzucenia kandydatury.

Istnieją trzy typy życiorysów:

• chronologiczny,
• funkcjonalny,
• mieszany.

Najbardziej popularnym i jednocześnie pożądanym przez pracodawców, jest życiorys przedstawiony w porządku chronologicznym, odwrotnym. CV tego typu opisuje wykształcenie i doświadczenie zawodowe kandydata jako ciąg następujących po sobie faktów. Ponadto pozwala na łatwą orientację w jakości i tempie kariery, oraz eksponuje jakość i rangę kolejnych miejsc pracy zawodowej. Decydując się na napisanie życiorysu chronologicznego należy pamiętać, aby nie sięgać pamięcią zbyt daleko wstecz. Zamieszczanie informacji na temat ukończenia szkoły podstawowej jest niepotrzebne i często traktowane jako błąd. Przyjmuje się, że najdalsze informacje powinny dotyczyć szkoły średniej.
Życiorys funkcjonalny pozbawiony jest chronologii, a wykształcenie i doświadczenie zawodowe przedstawiane są w formie zbioru umiejętności, zdobytych podczas pracy. Podkreśla rodzaj i zakres kwalifikacji zawodowych, a nie tempa ich zdobywania. Takie rozwiązanie pozwala na szybką orientację w zakresie kwalifikacji i kompetencji zawodowych, oraz uwydatnia ich jakość.
Życiorys funkcjonalny pomija wszelkie szczegóły dotyczące wykształcenia, doświadczenia kandydata i jest mniej przejrzysty, dlatego pracodawcy zdecydowanie preferują CV w formie chronologicznej.
Resume mieszane zawiera zarówno cechy życiorysu chronologicznego, jak i funkcjonalnego. Opis doświadczeń zawodowych zamieszczany jest w kolejności wynikającej z celu zawodowego. Takie rozwiązanie pozwala wyszczególnić najistotniejsze informacje, zachowując chronologię dat. Charakteryzuje go brak względnej, odwrotnej kolejności chronologicznej.

Przed wyborem najodpowiedniejszej formy należy zadać sobie następujące pytania: Co jest istotniejsze dla mojego przyszłego pracodawcy; czy to co robiłem po ukończeniu szkoły, czy może to co robię teraz? Co pozwoli najtrafniej wnioskować o moich umiejętnościach i zdolnościach; moja obecna praca, czy ta, którą podjąłem po ukończeniu szkoły?

Inny podział dotyczy sposobu sporządzania życiorysu. Wyróżniamy życiorysy:

• anglosaski,

• francuski.

CV anglosaskie, napisane za pomocą komputera, wygląda zapewne estetyczniej.
Jednak w przypadku, kiedy pracodawca wyraźnie życzy sobie przesłania CV napisanego ręcznie, nie należy tego bagatelizować. CV francuskie mówi dużo o człowieku, ponieważ ujawnia jego charakter pisma. Zatrudniani, głównie w dużych firmach, grafolodzy, są
w stanie powiedzieć o człowieku bardzo dużo, w oparciu o jego charakter pisma

Sprzedaj swoje CV

Najpierw należy dokładnie przeanalizować własne umiejętności i doświadczenie zawodowe. Skupić się na tym, jak skutecznie i z korzyścią powiązać własne doświadczenie z wymogami stawianymi przez pracodawcę.
Będąc studentem lub pracownikiem każdy stawał wielokrotnie przed wyzwaniami, które wymagały dużej pomysłowości. Takie sytuacje dają zwykle sposobność do wykorzystania własnych umiejętności aby osiągnąć określone cele. Dokładna analiza, pozornie niewielkich osiągnięć, może okazać się kluczowa. Dlatego warto przedstawić jak najwięcej przykładów, wskazujących na posiadanie potrzebnych umiejętności. W tym celu należy postarać się, przywołać w pamięci te sytuacje związane z pracą (lecz nie tylko), z których jesteśmy najbardziej dumni. Jeśli ktoś może się poszczycić osiągnięciami akademickimi, wykonywaniem prac dorywczych, udzielaniem korepetycji, warto to wziąć pod uwagę. Wyodrębnienie tych zdolności, które są lub mogą być potrzebne do wykonywania pracy, o którą się staramy, doprowadzić może do pewnych zaskakujących odkryć, odnośnie swoich doświadczeń i predyspozycji.
Bardzo istotną kwestią jest sposób zaprezentowania się. Zawsze należy stosować zasadę uporządkowania według ważności, oraz pisać życiorys dla czytającego, a nie dla samego siebie. Przed wymienieniem własnych osiągnięć, należy przeanalizować, które z nich pracodawca chciałby widzieć na pierwszym, które na drugim, trzecim i kolejnym miejscu.

Inną ważną regułą związaną z pisaniem CV, jest tzw. reguła przeszłości dla przyszłości [Max Eggert, „Doskonałe CV”, s.56]. Zgodnie z tą regułą, opisując własne osiągnięcia (nie obowiązki), należy używać zdań w pierwszej osobie czasu przeszłego. Zastąpienie strony biernej czasem przeszłym, podkreśla, że osoba starająca się o zatrudnienie, faktycznie czegoś dokonała. Tak więc lepiej zastąpić określenia np. kierowanie na kierowałem, projektowanie na zaprojektowałem, awansowanie na awansowałem itd.
Częstym błędem popełnianym przez osoby piszące życiorys, jest unikanie podawania własnego wieku. Zarówno młody, jak i dojrzały, mogą mieć swoje wady i zalety,
w zależności od wykonywanej pracy czy pełnionej funkcji. Nie znaczy to, że należy go pomijać w życiorysie. Brak informacji o wieku pracownika, może budzić pewne domysły i zapytania, a to w konsekwencji może doprowadzić do odrzucenia kandydatury.

Niepotrzebne informacje zawarte w CV mogą zaowocować odrzuceniem podania. Przykład: ujawnianie przyczyn utraty poprzedniej pracy, wtedy gdy przyczyny są zdecydowanie niekorzystne dla kandydata, a pracodawca w dodatku w ogóle nie wymaga informacji na ten temat.
Dużą ostrożnością należy kierować się, wymieniając swoje zainteresowania. Najkorzystniej jest zawsze wypisać te, które mogłyby zostać korzystnie powiązane z wykonywaniem przyszłej pracy. Nie należy wymieniać wielu zainteresowań, ponieważ pracodawca mógłby pomyśleć, że pracownik nie będzie miał w przyszłości czasu na pracę.

Przedstawione wytyczne opracowane zostały na podstawie opinii Ekspertów ds. Rekrutacji, pracujących w kraju i zagranicą. Wskazówki zawarte w tym artykule, należy traktować raczej jako sugestie, a nie żelazne reguły. Są one jednak sprawdzonymi drogami dotarcia do pracodawcy. Każde CV powinno być indywidualne, dostosowane zarówno do pracownika jak i pracodawcy. Jeśli zwieńczeniem Twoich starań będzie wymarzona praca, oznaczać to może, że napisałeś CV doskonałe. Jeżeli chcesz dowiedzieć się w jaki sposób Twoje CV oceniają specjaliści ds. rekrutacji możesz skorzystać z bezpłatnej oceny CV.