Nie tylko w niektórych zawodach wymagane jest nienaganne zachowanie. Bez względu na to czy jesteś kelnerem, kierowcą czy dyplomatą maniery w pracy mają istotne znaczenie dla postrzegania Ciebie przez innych, jak również oceny Twojej pracy.

Jesteś w pracy? Zachowuj się!

Nie tylko w niektórych zawodach wymagane jest nienaganne zachowanie. Bez względu na to czy jesteś kelnerem, kierowcą czy dyplomatą maniery w pracy mają istotne znaczenie dla postrzegania Ciebie przez innych, jak również oceny Twojej pracy.

Coraz częściej pracownicy żądając tolerancji oczekują co najmniej bezkarności wobec swej swawoli, przyzwolenia na nieakceptowalny wygląd w pracy, jak i zachowania łamiące savoir-vivre w pracy. Nie trzeba być od razu damą, czy dżentelmenem, jednak pewne minimum jest wymagane. To, jakie zachowania, czy elementy wizerunku wpisują się w to minimum zależy od wykonywanego zawodu, stanowiska pracy, firmy i lokalnych obyczajów. Nawet najlepszy specjalista w wąskiej dziedzinie nie może liczyć na autorytet, szacunek, jeśli sam kulturą nie grzeszy. Kultura osobista przejawiająca się w organizacji pracy, zadbaniu o swoje otoczenie, swój wygląd i zachowanie, staranność wypowiedzi tak pisemnej jak i ustnej nie są już atutem dla pracodawców, a elementarnym wymogiem.

Etykieta w miejscu pracy różni się od reguł panujących w towarzystwie znajomych, nawet jeśli koledzy z pracy to ci sami znajomi, z którymi spędzamy weekend, czy wieczór poza miejscem pracy. By nie popełnić niechcący gafy w pracy warto rozeznać się w tym co wypada, a co nie wypada w pracy. Dla wielu osób kanony zachowania się w miejscu pracy są oczywiste i naturalne, stosowane wręcz intuicyjnie. Pewnym przypomnieniem są szkolenia dla pracowników obsługi klienta, podczas których prowadzący zwracają uwagę uczestnikom na drobnostki, o których często zupełnie nieświadomie zapominamy. Można się oburzać, iż są to rzeczy oczywiste, jednak jak się okazuje nie dla wszystkich. Niemniej szkolenia te nie obejmują relacji pracownik przełożony, tudzież pracownik – pracownik.

Kultura w pracy nakazuje, by uszanować zawsze osobę wyższą stanowiskiem, rangą w firmie, tym samym niezależnie od tego czy pracownik jest kobietą, w jakim jest wieku itp. to pracownik winien pierwszy powitać słownie „szefa”, zaś o tym czy zostanie mu podana ręka zdecydować ów przełożony. W przypadku przejścia przez drzwi, również bezwzględnie pierwszeństwo ma przełożony, jak też gość, klient. Istotne znaczenie ma gest, mowa ciała ukazująca stosunek do drugiej osoby, przejawem takiego gestu jest powstanie na znak powitania, czy też rozmowa w pozycji stojącej, jeżeli przełożony nie siada i nie prosi o zajęcie pozycji siedzącej przez pracownika. W sytuacji spotkania biznesowego równorzędnych pracowników górę biorą zasady etykiety towarzyskiej jak uprzywilejowanie płci żeńskiej, czy też pierwszeństwo osoby starszej wiekiem. Przy okazji spotkań w interesach kluczowe znaczenie ma odpłatność za konsumpcję w restauracji czy innym lokalu. Wedle etykiety biznesowej płaci osoba zapraszająca, zaś zapłaty winna dokonać dyskretnie, czemu służy najlepiej płatność kartą.

Należy pamiętać, iż nie tylko w pracy z klientem należy unikać bałaganu na biurku, jedzenia na stanowisku pracy, czy niestosownego ubioru. Również w warunkach pozornie luźnej atmosfery warto zachować się nienagannie z manierami. Wszelka konsumpcja w miejscu pracy nie jest mile widziana, również biurowa kawa, czy herbata nie powinny gościć na biurku, co dyktowane jest nie tylko kulturą ale i praktyką wskazującą na zagrożenie ubrudzenia dokumentów jedzeniem, czy rozlanie napoju na sprzęt komputerowy itp. sytuacje. Nie tylko jedzenie świadczy o pracowniku, ale także jego sposób rozmowy, ton głosu, którym może przeszkadzać innym, zwłaszcza kiedy prowadzi rozmowy prywatne w miejscu pracy. W wielu firmach niedozwolone jest korzystanie z prywatnych telefonów w czasie pracy, co odbierane jest za nadużycie, niemniej dyktowane przykrymi doświadczeniami, kiedy pracownicy nie mając umiaru i nie zachowując dyskrecji naruszali porządek pracy swoich współpracowników, czy też zaburzali obsługę klienta. Poza rozmowami prywatnymi niewskazane są także dyskusje na tematy polityczne, religijne, czy obyczajowe, bowiem nasze wypowiedzi mogą zwyczajnie kogoś urazić, bądź zaświadczyć o firmie w oczach osób trzecich, kiedy wyrażony pogląd tyczył się wyłącznie jednostki.

Z uwagi na zbyt dużą swawolę pracowników mnóstwo firm wprowadza oficjalny i obowiązujący dress code, który ma zapobiec szkodzeniu wizerunkowi firmy poprzez nieumiejętność dostosowania ubioru do miejsca pracy przez niektórych pracowników. Często wymogi dress code to nie odzież robocza tzw. mundurek ale wskazania co do rodzaju odzieży, jej kolorystyki. Wielu pracownikom nie trzeba zwracać uwagi, by wykonując zawód sprzedawcy nie przychodzili do pracy w krótkich spodenkach czy dresowej bluzie, nawet jeśli jest to sklep sportowy. Niestety nie brakuje i takich osób, które nie dostrzegają potrzeby dostosowania swego ubioru do otoczenia, w jakim pracują i osób, które obsługują, tudzież z jakimi pracują. Podobnie ma się rzecz z makijażem, fryzurą i biżuterią. W pracy nie powinno się pozwalać na ekstrawagancję, z szacunku do swoich współpracowników i petentów. Powyższe zasady dotyczą zarówno prac biurowych, sektora obsługi klienta, sprzedaży, jak również pracowników fizycznych. Czysty, schludny i estetyczny wgląd w połączeniu z kulturalnym zachowaniem dodaje nam zalet. Statystyki dowodzą, iż osoby z manierami częściej awansują, są lubiane, szanowane i osiągają więcej sukcesów zawodowych.