Każda praca wymaga poświęcenia i zaangażowania - nie zaszkodzi też odrobina pasji, którą dobrze jest wpleść w nasze codzienne starania. Zawód śpiewaka operowego nieco różni się od pozostałych - jest to zawód artystyczny.
Każda praca wymaga poświęcenia i zaangażowania - nie zaszkodzi też odrobina pasji, którą dobrze jest wpleść w nasze codzienne starania. Zawód śpiewaka operowego nieco różni się od pozostałych - jest to zawód artystyczny.
A w pracy artysty pasja i miłość do sztuki, stoją na pierwszym miejscu. Materią sztuki są dzieła, a ich autorzy stają się artystami, motywowanymi wewnętrzną potrzebą wyrażenia uczuć. Aby jednak tworzyć sztukę, trzeba mieć talent - ale czy to wystarczy?
Opera powstała, mniej więcej, w XVII wieku – w okresie baroku, dzięki działalności grupy filozofów, kompozytorów i poetów - zwanej Cameratą Florencką. Dążyli oni do połączenia sztuki śpiewu i muzyki z teatrem. Autorem pierwszej kompozycji łączącej poezję z muzyką był Vincenzo Galilei - dał przykład, jak można przenieść tę sztukę do teatru.
Jednym z najsłynniejszych śpiewaków operowych - zarazem ostatnim kastratem - był Carlo Maria Michelangelo Nicola Broschi, zwany Farinellim. Urodzony w 1705 roku we Włoszech, zaszczycał swoim sopranem dwory, m.in.: hiszpański, francuski, a także występował na scenie - rzymskiej, wiedeńskiej i londyńskiej.
Nie każdy może zostać śpiewakiem
Naukę śpiewu operowego najlepiej jest zacząć w jak najmłodszym wieku. Wielu artystów zaczynało szkolenie techniki śpiewu operowego, już od wieku młodzieńczego. Jest to trudny zawód z punktu widzenia technicznego. Na warsztat muzyczny, pozwalający śpiewać głosem operowym, trzeba pracować wiele lat. Liczą się:
- wykształcenie - najlepiej dobra szkoła muzyczna, potem studia na Akademii Muzycznej;
- talent - aby zostać znanym śpiewakiem operowym, trzeba się czymś wyróżniać, trzeba mieć niepowtarzalny, wyćwiczony głos;
- praca nad sobą - przygotowanie do zawodu śpiewaka operowego wymaga wielogodzinnych, żmudnych ćwiczeń, pracy nad głosem i nad swoją determinacją. Nie można się poddawać, ani zniechęcać. Jeżeli wiemy, że mamy wspaniały talent, nie wolno z niego rezygnować, tylko dlatego, że komuś się to nie podoba. Wiara w swoje możliwości, jest podstawą każdego zawodu;
- dyscyplina - głosu nie wolno nazbyt forsować, trzeba dbać o niego, pielęgnować go - dzienne próby nie powinny trwać dłużej, niż 3 godziny;
- kontakty i rekomendacje w branży - to nie mit! Wielu uznanych śpiewaków operowych wyznaje, że kontakty w tej branży są bardzo ważne, a wielu śpiewaków, występujących na deskach, na przykład Wiedeńskiej Opery Narodowej, oprócz cudownego głosu mają również znajomości z reżyserami;
- pasja - miłość do opery powinna być na pierwszym miejscu;
Trudna droga do sławy
Muzykę rozrywkową może śpiewać każdy, kto ma poczucie rytmu i trochę głosu. A muzykę klasyczną, czyli operową nie każdy. Opera jest magiczna - powiedziała Joanna Ruszała- polska, znana śpiewaczka operowa. Nie wystarczy talent, wspaniały głos i chęci - to trzeba kochać.
Operze oddaje się część siebie, opera musi stać się częścią naszego życia. Praca śpiewaka operowego to wielogodzinne próby - nie tylko głosowe, ale też aktorskie. Przed każdą próbą która zazwyczaj zaczyna się o godz. 10.00, trzeba nauczyć się scenariusza całej partii operowej na pamięć.
Dobry śpiewak operowy musi mieć umiejętności nie tylko głosowe - także aktorskie. Wielogodzinne próby pozwalają ćwiczyć technikę i nauczyć się charakteru granej postaci - trzeba zrozumieć jej życie, stać się nią. Oprócz tego śpiewacy przed spektaklem muszą nauczyć się tłumaczenia tekstu z języka włoskiego, jak i angielskiego. Nie wystarczy wyćwiczyć tylko swoją partię, należy poznać również partie pozostałych wykonawców - w skrócie - należy umieć całą operę.
Pracę nad operą, śpiewacy zaczynają od prób muzycznych - zastanawiają się nad formami muzycznymi, które mogą podkreślić charakter utworu i akcji. Po tygodniu, maja miejsce kilkutygodniowe próby z reżyserem - aktorzy nie śpiewają wtedy pełnym głosem - zazwyczaj o oktawę niżej. Takie próby trwają ok. 3 tygodni. Przed samym spektaklem zaczynają się próby z orkiestrą - wtedy aktorzy śpiewają pełnym głosem.
Sztuka grania
Opera to teatr, w którym się śpiewa. Oglądając ją, widzimy historię głównych bohaterów, przeżywamy trudne chwile i cieszymy się razem z nimi. Obecnie opery mają możliwość puszczania na ekranach napisów z tłumaczeniami, dzięki czemu widz, może doskonale zrozumieć odgrywaną partię.
Opera to także sztuka aktorska - dobry śpiewak potrafi przenieść widza w magiczny świat, w centrum danej historii i zahipnotyzować go. Widzowie z opery często wychodzą poruszeni, jednak idealny odbiorca dzieła nie istnieje. Każdy patrzy na nie swoimi oczami, interpretuje je na swój, indywidualny sposób - dzięki wspaniałej i poruszającej grze aktorskiej. Na scenie zawsze dzieje się coś wyjątkowego.
Zawód śpiewaka operowego, jest pracą ciężką, wymagającą, ale za to niezwykle ciekawą. Aktorzy mogą się z odbiorcami dzielić nie tylko swoją pasją i zaangażowaniem, ale także emocjami i uczuciami. Nie ma tu mowy o rutynie.
Jak się ma opera w Polsce?
Niestety źle. Większość Polaków jeszcze sceptycznie podchodzi do opery. Powodem tego jest niewiedza na jej temat. Zazwyczaj nie lubimy czegoś, bo tego nie rozumiemy. Tak naprawdę Polacy rzadko chodzą do opery, bardziej popularnymi formami spędzania czasu wolnego są kino czy teatr - lub popularne w ostatnim czasie spacery po niekończących się korytarzach galerii handlowych. Nie mamy opery w telewizji, nie ma do niej łatwego dostępu, nie ma wyjazdów ze szkół.
Za granicą z kolei panuje ogromne zainteresowanie operą. W samych Niemczech jest 150 teatrów operowych. Każde małe miasto ma operę. W Ameryce jest dokładnie tak samo. Tam wciąż powstają nowe opery. Rośnie zainteresowanie tą formą przekazu kultury. Nic dziwnego, gdyż za granicą śpiewacy operowi zarabiają niemało. W Polsce takie wynagrodzenie może wynieść od 2 tys. zł do 3 tys. złotych.
Zawód śpiewaka może być bardzo interesujący, a zarazem brutalny. Ciężkie treningi, praca zarówno głosowa jak i pamięciowa. Wielotygodniowe próby przed każdym spektaklem, mało czasu wolnego. Ale to wszystko ma swoje dobre strony. Dzięki temu poświęceniu śpiewaków, możemy uczestniczyć w cudownych spektaklach, podczas których aktorzy dzielą się z nami swoimi uczuciami. Taka praca to nie tylko talent i technika, ale przede wszystkim pasja przez duże „P”. Muzyka i sztuka to ich całe życie - dlatego może warto od czasu do czasu iść do opery, by dać się zaczarować przepiękną sztuką muzyczną i aktorską.
