Francja | Jak podróżować

Samolotem

Do największych przewoźników we Francji zalicza się Air France (z Air Inter), AOM, Air Littoral, Corsair (prowadzony przez biuro podróży Nouvelles Frontieres), Corse Méditerranée, Flandre Air i Proteus. Rząd przydziela trasy i reguluje ceny, aby nie dopuścić do "nadmiernej konkurencji".

Mimo to rynek powoli się liberalizuje. Za sprawą superszybkich pociągów TGV podróż między niektórymi miastami (np. Paryżem i Lyonem) jest znacznie krótsza drogą kolejową niż lotniczą, jeśli weźmie się pod uwagę czas poświęcony na przejazd na lotniska.

Każde francuskie biuro podróży może dokonać rezerwacji na loty krajowe. Ponadto uzyska się tam szczegółowe informacje o cenach. Poza terytorium Francji działają przedstawicielstwa Air France, w których sprzedaje się bilety na wiele tras krajowych.

Zobacz aktualne oferty pracy we Francji

Pociągiem

Doskonale rozwiniętą sieć kolejową we Francji obsługuje SNCF (Société Nationale des Chemins de Fer) dotowany przez państwo. W wielu miasteczkach, do których nie dojeżdżają środki transportu SNCF, kursują autobusy lokalne dowożące ludzi do stacji kolejowych.

Pracownicy biur SNCF oraz kas biletowych udzielają dokładnych informacji, jak dostać się z danej stacji do jakiejkolwiek innej we Francji, niezależnie od ilości koniecznych przesiadek (correspondances).Należy pamiętać, aby przed wejściem do pociągu na bilecie znalazła się pieczątka z aktualną datą.

Najważniejsze linie kolejowe we Francji wychodzą z Paryża. Na pozostałych trasach pociągi kursują rzadko i podróż do różnych zakątków kraju zajmuje wiele godzin. W niektórych przypadkach (coraz rzadziej) trzeba jechać tranzytem przez Paryż, co wiąże się czasem z przejazdem z jednego z sześciu dworców stołecznych na inny.

Zelektryfikowane trasy stanowią zaledwie 43% linii SNCF, niemniej jednak z kolei korzysta 80% wszystkich podróżnych. Na wielu drugorzędnych i trzeciorzędnych liniach pociągi kursują bardzo rzadko.

Samochodem

Podróżowanie własnym samochodem daje dużą swobodę poruszania się, ale jest dość kosztowne.

Poza tym jazda po centrum miasta, gdzie nie ma wielu miejsc parkingowych i panuje duży ruch, jest przeważnie bardzo uciążliwa. We Francji dochodzi do ok. 8000 kolizji rocznie (to dwa razy więcej niż w Wielkiej Brytanii czy w USA).

Wszyscy kierowcy we Francji powinni mieć przy sobie: paszport lub dowód osobisty; ważne prawo jazdy (permis de conduire); może być polskie, choć nie zaszkodzi mieć międzynarodowego; dowód rejestracyjny, czyli carte grise (szara karta); międzynarodowe ubezpieczenie (Zielona Karta), czyli carte verte.

Należy pamiętać, że we Francji poważnie traktuje się czerwone światło, a kierowcy zatrzymują się już na pomarańczowym. Uwaga: pieszy może wtargnąć na jezdnię nawet na czerwonym świetle, a policja nic mu za to nie zrobi, dlatego nie należy w miastach jeździć zbyt szybko.

Zresztą wśród pieszych i kierowców panuje prawie idealna symbioza: często w centralnych punktach ośrodków letniskowych, gdzie wąskie chodniki i jezdnie powodują wymieszanie się pieszych z samochodami, nie słyszy się ani trąbiących kierowców, ani tym bardziej żadnych przekleństw.

Nie ma litości dla ślamazarnych kierowców. Zwłaszcza na południu turyści są traktowani przez prowadzących pojazdy dość obcesowo, a klaksony rozbrzmiewają za każdym, kto przed skrzyżowaniem zwolni, by przeczytać napis na drogowskazie. Nie należy się łudzić, że Francuzi ostrzegą przed policyjnym patrolem czyhającym gdzieś na drodze. Gdy migają długimi światłami, to raczej po to, by dać znać, że zbyt mocne światła im przeszkadzają.

źrodło: http://przewodnik.onet.pl/1235,1601,spin.html