Pracoholizm może wydawać się niegroźnym i z pozoru "pozytywnym uzależnieniem". Pracoholik sprawia wrażenie wymarzonego pracownika, zaangażowanego, dobrze nastawionego do pracy, po prostu pracownik idealny! Są to tylko pozory, pracoholizm, jak każde z uzależnień jest niebezpieczne i wyniszczające.

Pracoholizm wróg czy przyjaciel?

Pracoholizm może wydawać się niegroźnym i z pozoru „pozytywnym uzależnieniem”. Pracoholik sprawia wrażenie wymarzonego pracownika, zaangażowanego, dobrze nastawionego do pracy, po prostu pracownik idealny! Są to tylko pozory, pracoholizm, jak każde z uzależnień jest niebezpieczne i wyniszczające.

Kto jest narażony?

Uzależnienie od pracy może dotyczyć każdego, niezależnie od wieku, statusu majątkowego czy obejmowanej posady. Zjawisko to dotyka ludzi zdrowych, aktywnych, dyspozycyjnych, nie posiadających rodzin lub stałych związków. Pracoholikami są zazwyczaj osoby, które cechuje ambicja, wola walki, silna potrzeba kontroli, strach przed zawieraniem bliższych relacji, brak poczucia bezpieczeństwa, bardzo często bywają niedowartościowani i w istocie niepewni siebie. Są to osoby nastawione na sukces i wysokie wyniki.

Skutki

Początkowo pozytywnym skutkiem jest to osiąganie coraz lepszych wyników, większych zarobków, motywacją jest awans i polepszenie warunków życiowych. Wszystko jednak ma swój koniec. Osoby zbytnio zaangażowane w pracę bardzo często zapominają o regularnym odżywianiu, zaburzenia odżywiania prowadzą do wielu niebezpiecznych chorób układu pokarmowego. Pracoholicy odczuwają wypalenie psychiczne, częściej wpadają w depresję, ich pochłonięcie pracą może prowadzić do załamania nerwowego, rozpadu związku, małżeństwa, zatracenia więzi społecznych. Pracoholizm bywa również początkiem innych nałogów. Takie osoby są dużo bardziej podatne na negatywne oddziaływanie środowiska.

Jak się ustrzec? Jak się leczyć?

Należy pamiętać, by co najmniej raz w roku wyjechać na dwu lub trzy tygodniowy urlop. Bardzo ważne jest wsparcie i obserwacje bliskich. Ważne jest wytworzenie i umacnianie więzi rodzinnych wsparcie i rozmowa. W ostateczności zaleca się wizytę u psychologa lub terapeuty.

Jak widać, pracoholizm to bardzo groźna choroba, którą należy zdusić w zarodku. Na dłuższą metę wymarzony pracownik, nazbyt zaangażowany może się stać nieefektywny, wyzuty z energii i kreatywności, apatyczny. Warto pamiętać o znalezieniu złotego środka pomiędzy pracą, a życiem rodzinnym. Poszukać czasu dla siebie, nauczyć się czerpać przyjemność z małych rzeczy i cieszyć się życiem.

Autor: Jagoda Stuła