Pięćdziesięciolatek na rozmowie kwalifikacyjnej

Rozmowa kwalifikacyjna: o tym, jak się ubrać, zachować, jak odpowiadać na pytania, napisano i powiedziano już chyba wszystko. Warto jednak pamiętać, że na rynku pracy są osoby, które do spotkań rekrutacyjnych powinny przygotować się ze szczególną starannością i uważniej dobrać argumenty. Dotyczy to przede wszystkim osób z grup zagrożonych dyskryminacją na rynku pracy (niepełnosprawni, kobiety po urlopach macierzyńskich, długotrwale bezrobotni, itd.). A jakie aspekty powinni wziąć pod uwagę ubiegający się o pracę pięćdziesięciolatkowie plus?

Obawy dotyczące wieku kandydata do pracy

Już przed pójściem na rozmowę w sprawie pracy, a nawet jeszcze na etapie konstruowania CV i listu motywacyjnego, warto się zastanowić jakich pytań najbardziej się obawiamy oraz tych bezpośrednio związanych z metryką. Część z pytań na pewno będzie krążyć wokół wieku (np. na temat rodzaju wykształcenia, posiadanych kwalifikacji i umiejętności – oczywiście najlepiej byłoby, by były one aktualne, a nie tylko te poświadczone kursami i dyplomami sprzed 20 lat). Inne newralgiczne pytania mogą dotyczyć stanu zdrowia, dyspozycyjności, gotowości do szkoleń (i niech się nam przypadkiem nie wymsknie: „jestem już na to za stara/-y”), wyjazdów służbowych, motywacji do pracy, opinii na temat rynku pracy, byłych i obecnych pracodawców i wreszcie pracy z młodymi ludźmi.

Warto zastanowić się nad argumentami rozwiewającymi obawy pracodawców, a dotykającymi właśnie wieku. Rzadko zdarza się, choć niektórzy pięćdziesięciolatkowie niestety się z tym spotkali, żeby pracodawca powiedział wprost, że ktoś jest za stary do pracy w jego firmie. Paradoksalnie jednak, taki komunikat wygłoszony wprost jest łatwiejszy do kontrargumentacji. Trudniej, kiedy obawa krąży, ale nie jest wypowiedziana głośno. Wtedy nie zniknie samoistnie i to właśnie kandydat powinien zaprezentować się w taki sposób, aby rozwiać wszelkie niepewności.

Na koniec rozważań na etapie przygotowania się do spotkania z pracodawcą trzeba samemu sobie zadać pytanie, czy przypadkiem to my sami nie żyjemy w przekonaniu, ze jesteśmy już za starzy: na nową pracę, adaptowanie się do nowych warunków, na uczenie się nowych rzeczy, na wszelkie zmiany. Jeśli tak, to na początek trzeba się zająć zmianą własnego światopoglądu.

Ściąga z argumentów na rzecz dojrzałych pracowników

Mam wieloletnie doświadczenie i mogę być nawet mentorem w swoim zawodzie; Jestem doświadczona/-y życiowo – doskonale rozwiązuję konflikty, bo bardziej cenię atmosferę w pracy niż rywalizację i zaspokajanie ambicji;

Jako osoba wiarygodna, wzbudzająca zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji sprawdzę się w firmach ubezpieczeniowych, agencjach nieruchomości i bankach, czyli tam gdzie sprzedaje się drogie, wieloletnie inwestycje, ale też w opiece nad dziećmi (zauważone niedawno hasło reklamowe prywatnego przedszkola – „zapewniamy oryginalne babcie”), doradztwie, terapii;

Potrafię szybciej i bardziej na chłodno ocenić kryzysową sytuację niż młodsi pracownicy; Jestem lojalna/-y wobec firmy, identyfikuję się z własnym miejsce pracy, bo stabilizacja jest dla mnie ważna;

Mam uporządkowane życie rodzinne, więc o wiele bardziej zwiększa się moja dyspozycyjność i mobilność (zwłaszcza u kobiet);

Skoro odnalazłam/-em się na rynku pracy po 1989 roku, to znaczy, że potrafię się zaadaptować do nowej rzeczywistości;

Dbam o swoje zdrowie, bo mam świadomość pojawiających się ograniczeń – swoich i, żartobliwie mówiąc, służby zdrowia.

Dobre rady na wypadek wpadek

1.Małe kłamstwa w CV, wielka rysa na wiarygodności – nie warto na przykład zamieszczać zdjęcia sprzed wielu lat.

2.Klasyka w stroju jest atutem, ale może warto zaopatrzyć się w jakiś modny dodatek?

3.Zadbaj o konkretną, jasną i prostą wypowiedź – my dojrzali lubimy popadać w gawędziarstwo, dobre w sytuacjach mniej oficjalnych, choć i w tych warto czasem zwrócić uwagę na możliwości percepcji u słuchaczy.

4.Nie odwołuj się za bardzo do tzw. starych dobrych czasów – może to i w części racja, ale opowiadając, jak to kiedyś było lepiej, lejesz wodę na młyn obaw związanych z możliwością adaptacji do nowej rzeczywistości.

5.Nie wpadnij w narzekactwo: na świat i „tę coraz gorszą” młodzież – uwaga, wtedy mówisz o negatywnych uprzedzeniach, i Ty możesz łatwo stać się ich ofiarą.

Zaakcentuj atuty wynikające z dojrzałości:

Doświadczenie – nie swój wiek;

Dodatkowe kwalifikacje, szkolenia, uprawnienia – nie formalne wykształcenie sprzed lat;

Zawodową mądrość;

Stabilność, przywiązanie do pracodawcy;

I może spójrz na młodszych też bez uprzedzeń.

Artykuł powstał w ramach projektu Aktywni 50+ Akcja promocyjno-informacyjna, współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. www.aktywni50.pl

Autor: Ewa Długopolska - Aktywni 50+