Rozmowa kwalifikacyjna ma swoje prawa i dress code, który podczas niej obowiązuje, nie zmienia się w zależności od pory roku.
Na rozmowę w sprawie pracy trzeba się ubrać
Latem nasza niechęć do formalnych strojów rośnie wraz z temperaturą powietrza. Założenie garnituru czy krytych butów to nie lada wyzwanie i najchętniej zapomnielibyśmy o tych częściach garderoby przynajmniej do października. Ale nie ma lekko. Rozmowa kwalifikacyjna ma swoje prawa i dress code, który podczas niej obowiązuje, nie zmienia się w zależności od pory roku.
Pierwsze 7 sekund determinuje ocenę naszej osoby na spotkaniu rekrutacyjnym. Jest to tzw. efekt pierwszego wrażenia, na który składa się przede wszystkim komunikacja pozawerbalna: wygląd fizyczny, ruch ciała, gesty, mimika, tembr głosu, postawa, strój, zachowanie, kontakt wzrokowy. Rekruter podświadomie robi błyskawiczną analizę naszego wyglądu i wyciąga na tej podstawie wnioski na temat naszych cech, statusu ekonomicznego, pozycji społecznej, poziomu wykształcenia. Wnioski nie zawsze słuszne, ale warto o tym pamiętać i świadomie kreować wizerunek, aby osiągać swoje cele podczas procesu rekrutacji, jak również w codziennych sprawach.
Przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej powinno objąć między innymi przemyślenie sprawy stroju i dlatego przypominamy o kilku ważnych zasadach. Pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz. Drugiej szansy nie będzie.
Dopasuj się
Dopasuj strój do sytuacji. Zwróć uwagę na spójność wizerunku z charakterem wykonywanej pracy. Warto też wcześniej poszukać informacji o dress code panującym w danej firmie. Tak, programista w jeansach jest do przyjęcia, ale doradca ds. ubezpieczeń raczej nie. Są naturalnie zawody artystyczne czy zawody związane z branżą reklamową, gdzie wszelka kreatywność jest wskazana, ale dziś skupiamy się na standardowych stanowiskach pracy.
Krótko mówiąc obowiązuje strój biznesowy. Kolory: szarości, marengo, granat, grafit, biel, kremowy, może być czerń, choć ta zarezerwowana jest raczej na specjalne okazje. Warunek bezwzględny: ubrania muszą być czyste, wyprasowane, we właściwym rozmiarze. Buty wypastowane.
Panie bez taryfy ulgowej
Obowiązuje żakiet ze spódnicą, sukienką lub spodniami w stonowanych kolorach. Jeśli spódnica czy sukienka to o długości przed lub tuż za kolano. Do tego jasna, gładka bluzka, cieliste rajstopy lub pończochy, kryte buty na niewielkim obcasie, latem kryjące przynajmniej palce i pięty. Unikamy ubrań wyzywających, mocno wyciętych, na ramiączka. Fryzura prosta, staranna, dyskretny makijaż, paznokcie zadbane, optymalnie w kolorze zbliżonym do naturalnego. Biżuteria: niewiele i dobrej jakości.
Niewskazane są:
- falbany, koronki, kolorowe stroje we wzory - mają niewiele wspólnego z profesjonalnym wizerunkiem,
- ostry makijaż,
- duże dekolty, za krótkie spódnice, odsłonięte ramiona,
- nadmiar biżuterii lub jej wielkość, modne kolie o wadze powyżej 1 kg zostawmy sobie na inne okazje,
- sandały, klapki, koturny, buty sportowe,
- gołe nogi, nawet zgrabne i pięknie opalone - powinny być w rajstopach lub pończochach bez względu na temperaturę otoczenia.
Panowie bez wyboru
Idealny strój dla mężczyzn to garnitur w kolorze szarym, grafitowym lub granatowym, jasna koszula z długim rękawem i krawat, eleganckie, zadbane buty, skarpetki dobrane pod kolor butów. Zegarek i obrączka to jedyna biżuteria mile widziana w stylu biznesowym męskim. Przy rekrutacji na niektóre stanowiska dopuszczalne są ciemne jeansy, jednolita koszula i marynarka w stylu business casual. Nie rezygnujcie z elegancji.
Może zastanawiacie się, po co przyszły magazynier czy kierowca ma zakładać garnitur na rozmowę kwalifikacyjną. Żeby zrobić dobre wrażenie, pokazać, że mu zależy na tej pracy, okazać szacunek rozmówcy, podkreślić, że będzie pracownikiem, który poważnie traktuje pracę, jest odpowiedzialny i zdyscyplinowany. Oczywiście, zdarza się, nawet często, że ci co robią świetne wrażenie, potem okazują się miernymi pracownikami. Ale to nie powód, by odebrać sobie z tego powodu szansę na lepszą ocenę. Pamiętajcie, że Wasz wizerunek jest istotnym jej elementem w czasie krótkiego procesu rekrutacji.
Nie polecam:
- mieszania stylu sportowego z eleganckim - trampki do garnituru na pewno świadczą o sile osobowości, jednak robią złe wrażenie,
- sandałów, klapek, butów sportowych,
- koszuli w kratkę - styl country ma niewiele wspólnego z elegancją,
- poluzowany krawat, podwinięte rękawy - niestety, nie usprawiedliwia tego nawet 30 stopniowy upał. Zbytni luz może być odebrany jako niechlujstwo.
Woda i mydło
Pewne sprawy wydają się oczywiste, ale przypominam. Czyste włosy, paznokcie, wyprasowane ubrania i zadbane buty to obowiązujący standard. W stresie na ogół bardziej się pocimy, zatem trzeba pamiętać o antyperspirancie. Dobrze też ładnie pachnieć, ale zbyt intensywny zapach może być drażniący i zrazić do nas rekrutera.
Nie twierdzę, że przestrzeganie wymienionych wyżej zasad daje gwarancję sukcesu, tak samo jak to, że ich nieprzestrzeganie od razu zdyskwalifikuje Was w oczach rekrutera. Ocena kandydata zależy od wielu czynników. Osoba o idealnym wizerunku, nie spełniająca innych wymagań i tak nie ma szans na daną pracę. Ale szkoda by było stracić punkty za brudne trampki, kiedy jesteśmy świetni merytorycznie, bo wtedy tę pracę raczej dostanie ktoś o podobnych kompetencjach, kto ubrał się stosownie do okoliczności.
Beata Możdżonek
