Wykształcenie czy doświadczenie – oto jest pytanie?

Każdy, kto kiedykolwiek szukał pracy, wie o tym, jak trudno jest sprostać oczekiwaniom potencjalnego pracodawcy. Jednemu zależy na wyższym wykształceniu i znajomości kilku języków obcych, drugiemu na kilkuletnim doświadczeniu na podobnym stanowisku, jeszcze inny szuka po prostu młodej, ambitnej osoby, która szybko odnajdzie się w nowym środowisku. Jaką drogę ma wybrać ktoś, kto stoi u progu kariery: postawić na naukę, czy praktykę?

Studenci mówią jednogłośnie: same studia nie wystarczą. Wielu z nich próbuje pogodzić dwa kierunki i pracę, żeby móc pochwalić się imponującym CV. Czy to na pewno dobry zabieg? – Poświęcanie się kilku zajęciom jednocześnie może doprowadzić do sytuacji, że każde z nich – niekoniecznie zamierzenie – zostanie potraktowane powierzchownie. Nie przyczyni się to wtedy ani do rozwoju intelektualnego, ani zawodowego. W takim przypadku, zdecydowanie lepszym pomysłem jest rozwijanie się w tej dziedzinie, w której czujemy się najsilniejsi. Jeśli jednak jesteśmy na tyle elastyczni, by pogodzić edukację z pracą zawodową – róbmy to. Taki pracownik jest na wagę złota – podpowiada Małgorzata Marzec, Manager Platformy Testów Rekrutacyjnych TestCV.com. Wiele zależy również od tego, jaką widzimy dla siebie przyszłość. Są zawody, w których liczy się głównie wiedza teoretyczna (np. prawnik) i są też takie, w których nie może zabraknąć praktyki (np. pracownik budowy). Jednak w obu przypadkach idealne będzie połączenie wykształcenia, które da podstawy wiedzy, z doświadczeniem, które nauczyło nas ją wykorzystywać.

Co na ten temat sądzą sami pracodawcy oraz osoby zajmujące się rekrutacją? Sprawa jest prosta: trzeba mieć i jedno, i drugie. W większości przypadków wykształcenie wyższe to po prostu norma i wręcz niezbędne minimum, świadczące o tym, że kandydat na dane stanowisko posiada ogólną wiedzę potrzebną do pracy. Czy jednak między dyplomami różnych uczelni można postawić znak równości? – Niedawno spotkałam się z opinią, że dla pracodawcy liczą się przede wszystkim studia ukończone na renomowanych uczelniach, natomiast dyplomy mniej znanych, wyższych szkół prywatnych są dla nich bezwartościowe. W tym stwierdzeniu tkwi ziarenko prawdy – człowiek z reguły niechętnie podchodzi do tego, czego nie zna, a ufa znanym, sprawdzonym sposobom. W przypadku kandydata do pracy, łatwiej jest uwierzyć w jego wiedzę i kompetencje, jeśli będzie absolwentem renomowanej uczelni. Na szczęście wszelkie umiejętności można łatwo zweryfikować, np. za pomocą specjalistycznych testów, takich jak oferowane w serwisie TestCV.com, lub w trakcie wywiadu ukierunkowanego na weryfikację wiedzy – wyjaśnia Małgorzata Marzec.

Dobrym podsumowaniem będą słowa pani Małgorzaty: - W świecie, w którym dominuje kult piękna i młodości, promuje się osoby młode, ambitne i zaradne, które potrafiły zdobyć bogate doświadczenie zawodowe, równocześnie studiując. Niemniej w obliczu problemów, które niedługo dotkną również polską gospodarkę i rynek pracy (o czym, na szczęście, dyskutuje się coraz głośniej dzięki kampaniom społecznym 50+), każdy pracodawca powinien zadać sobie pytanie dotyczące tego, jakie inne - poza dość wirtualnym połączeniem młodości z bogatym doświadczeniem - kompetencje i cechy powinien posiadać kandydat do pracy? Osobiście jestem zwolenniczką podejmowania prób zdobycia doświadczenia zawodowego w trakcie studiów, aczkolwiek niekoniecznie zgodzę się z opinią, że jedynym najlepszym rozwiązaniem będą wówczas studia zaoczne.

Jeśli więc chcemy stać się cennym kandydatem na rynku pracy, bądźmy elastyczni i ambitni, ale w granicach rozsądku – poświęcając każdą wolną chwilę na dodatkowe zadania, możemy się szybko wypalić, a wtedy nie starczy nam już sił na właściwą pracę.