Co kraj to obyczaj - zasady rekrutacji w różnych częściach świata.

Wiele pisze się o zwyczajach rekrutacyjnych o tym jak należy się zachowywać, jak ubrać, co mówić, żeby zainteresować rekrutera na dłużej. Jak wiadomo wielu naszych rodaków emigruje w poszukiwaniu pracy i lepszego życia, poza granice Polski. Podobnie jak w innych dziedzinach życia, także w sferze zawodowej zwyczaje w różnych zakątkach i państwach świata zdecydowanie się od siebie różnią.


Chcesz znaleźć pracę w innym kraju przede wszystkim zapoznaj się z jego obyczajami.. Rekrutując na różne stanowiska pracy nawet u naszych najbliższych sąsiadów, możesz zostać zaskoczony panującymi tam, oryginalnymi regułami dotyczącymi dokumentów aplikacyjnych lub spotkania twarzą w twarz z przyszłym pracodawcą. Nie daj się zaskoczyć!

Niemiecka precyzja

Praca w Niemczech to może stanowić wezwanie. Rozmiłowani w precyzyjnym dopracowywaniu szczegółów i porządku Niemcy - w procesie rekrutacyjnym ogromną uwagę przywiązują do wyglądu kandydata. Schludna i elegancka prezencja to podstawa. Niemcy jednak lubią zwracać uwagę na szczegóły: włosy, paznokcie, dłonie, dodatki do garderoby - wszystko powinno ze sobą współgrać i tworzyć harmonijną całość. Jest to równie istotne, jak posiadana wiedza i doświadczenie. Odwrotnie mają się sprawy w krajach skandynawskich, gdzie do kwestii wyglądu nie przywiązuje się większej uwagi.

Odpowiadając na niemieckie ogłoszenia o pracy napotkamy na jeszcze jedną trudność w postaci - papierolgii. Dla Niemców samo CV nie jest wystarczającym potwierdzeniem naszych kwalifikacji. Z pewnością możemy spodziewać się, że rekrutująca firma poprosi nas o list motywacyjny. Jeżeli pochwalimy się ukończeniem uczelni wyższej przydatna będzie kopia dyplomu, podobnie jak kopie dokumentów potwierdzających ukończenie wszelkich kursów, szkoleń certyfikaty językowe oraz nabycie jakichkolwiek dodatkowych umiejętności.

Brytyjska konkretność

W Polsce kwestie finansowe wciąż są tematem dość niewygodnym i niechętnie omawianym. (Można o tej kwestii szerzej przeczytać w artykule: Znaj swoją wartość! Negocjowanie wynagrodzenia na rozmowie kwalifikacyjnej.). Pracodawcy w innych europejskich krajach nie mają z tym tematem większych problemów. Najkonkretniejsza w określaniu wynagrodzenia jest Wielka Brytania. Szukając pracy w Anglii w ogłoszeniach znajdziemy konkretne stawki, jakich możemy się spodziewać podejmując pracę. Jest to suma nie podlegająca negocjacji.

"- W przypadku pracy w Wielkiej Brytanii podstawową różnicą w porównaniu do Polski jest to, że kwota płacy jest podana w ogłoszeniu, więc nie wchodzi w ogóle w grę możliwość jej negocjowania. Jeśli będziemy chcieli poruszyć tę kwestię podczas rozmowy albo podwyższyć swoją stawkę, istnieje bardzo duża szansa, że dostaniemy odpowiedź odmowną. Z pozostałych różnic należy także wymienić to, że pracodawcy z Wielkiej Brytanii bardzo często przysyłają odpowiedź w formie pisemnej na naszą aplikację i to też jest znacząca różnica w porównaniu do polskiego systemu, w którym aplikujemy" - podkreśla w rozmowie z agencją informacyjną Newseria, Bartosz Żyła.

Brytyjczyków cechuje również skromność w relacjach kandydat - rekruter. W Anglii prędzej usłyszymy: "Zatrudnili mnie, bo akurat nie było nikogo lepszego", niż: "Dostałem pracę, ponieważ jestem najlepszy".

Francuski artyzm

Praca we Francji to osobliwy temat. Pisząc CV lub list motywacyjny skierowany do francuskiej firmy zapomnij o istnieniu komputera. Dokumenty aplikacyjne w tym kraju pisze się odręcznie:

"Jeśli chodzi o wysyłanie CV, to najciekawszym przypadkiem jest Francja. W przypadku Francji to CV najczęściej jest w formie papierowej. I także często zdarza się, że na przykład list motywacyjny jest w formie pisemnej, czyli piszemy go odręcznie, bo Francuzi mają takie podejście, że bardzo często zatrudniają grafologów, którzy sprawdzają charakter naszego pisma. W ten sposób oceniają nasz charakter" - mówi Bartosz Żyła.

W większości europejskich państw nie stosuje się popularnego w Polsce zwyczaju dołączania zdjęcia do CV. Zasada ta jest szczególnie przestrzegana w liberalnej Francji, gdzie zabrania się pracodawcom wymagania zdjęcia od kandydata, jest to objaw dyskryminacji ze względu na wygląd.

W Danii podczas rozmowy z pracownikiem działu HR musimy liczyć wyłącznie na siebie. Oceniająca nas osoba, raczej nie ma w zwyczaju zadawania pytań i bazuje tylko na tym, jak sami siebie przedstawimy i co powiemy. Natomiast w państwach takich jak Włochy, czy Hiszpania proces rekrutacyjny jest przeprowadzany dość szybko, najczęściej na podstawie referencji od byłych pracodawców.

Rozwojowi Japończycy

Spójrzmy nieco dalej. W krajach azjatyckich, a szczególnie w Japonii od najmłodszych lat życia dziecka inwestuje się w jego rozwój. System japońskiej edukacji jest niezwykle wymagający i restrykcyjny. Mieszkańcy tego państwa sami siebie nazywają "społeczeństwem opartym na edukacji". Posiadany status społeczny zależny jest od wykształcenia, podobnie jak całe przyszłe życie zawodowe.

W tym państwie nic nie dzieje się z przypadku. Od najmłodszych lat dzieci uczą się, aby w przyszłości ukończyć jak najlepsze uniwersytety, co zapewni im miejsca pracy w najlepszych firmach. Jednak nawet posiadanie dyplomu najlepszej uczelni na świecie nie sprawi, że od razu zasiądziemy w fotelu prezesa japońskiej korporacji. Droga do najwyższych stanowisk jest bardzo długa i wiedzie przez wszystkie szczeble firmowej hierarchii. Dlatego ludzie tam pracujący już na starcie chcą zdobyć posadę w najlepszej, ich zdaniem - firmie, ponieważ najprawdopodobniej pozostaną w niej już do końca życia. Szukanie nowej pracy i rozpoczynanie znów od najniższego szczebla, nie ma większego sensu.

Jeżeli chcielibyście kiedykolwiek pracować w Japonii, musicie liczyć się z tym, że będąc w Europie managerem - w Azji zostaniecie zdegradowani do pracownika szeregowego.

"Rodzinni" Afrykanie

Kraje te dla Polaków okazują się egzotyczne nie tylko ze względu na panujący w nich klimat, ale również relacje zawodowe i ich ogromne znaczenie. Wybierając się na Bliski Wschód lub do Afryki nie potrzebne będzie CV, dyplomy i wszystkie te "papierki". W tej części świata pierwsze skrzypce w procesie zdobywania zatrudnienia grają znajomości i rodzinne koligacje. O ile w Europie zdobycie pracy "po znajomości" nie stanowi powodu do dumy, tam jest jednym z elementów obyczajowości.

Jaka jest, więc nasza rada: będąc w Afryce najlepiej szybko nawiązywać dużo przydatnych znajomości.

Jak widać poglądy, zachowania i zwyczaje w różnych częściach świata są zdecydowanie skrajne. Dlatego dobrze by było przed wyjazdem zaczerpnąć informacji z pierwszej ręki, od osoby, która przechodziła już kiedyś przez podobną drogę rekrutacji.

Autor: Katarzyna Rolnik